Back to previous chapter Next chapter
Ana Sayfa

Tutsak Mektup

Bir yıldız kaydı yüreğimde.
Dilek tutmayı unutmuşum.
Unutmasaydım eğer
Sevmeyi dilerdim.
Sevmeyi zor sanırdım da ondan.
Sevilmek hiç hesapta yoktu be can.
Sen nereden çıktın?

Gözlerinin yaşını akıtmışsan
Yüreğinin ta orta yerine
Sevmek nedir ki işte o zaman.

Sevmişsem eğer
Gönlümü güneşle serinletirim, de...
Senin güneşin yakıyor be can.

Sevmişsem eğer kime ne derim.
Yanarım, ben yanarım.
Özlerim, ben özlerim.
Ağlarım, ben ağlarım.
Ela gözlerini silemedim be can.

Sevmişsem eğer
Cehennem'e yük demem,
Taşırım gözlerimde.
Sarı yaprak zamanlının sevmesini taşıyamadım be can.

Zamanım yok diyordun,
Kum saatini bir kere çevirdik de
Kumları tutamadım be can.

Senin bahtsızlığın
Aileye değil ailemsiye ait olmanmış.
Özgürlüğünde
Tutsaklığı yaşamanmış.
Tepelerine balyoz gibi inemedim be can.

Ailemsinin darbeleri altında
Enkazda kalmış gibiydi her yerin.
Bilirdim:
Ruhundaki eziklik daha bir derin.
Kazmayı kapıp da
Sana yarını getiremedim be can.

Sevilmek,
Yüreğini gözlerinden akıtabilmekmiş.
Bilemedim; beceremedim;
Gücüm yetmedi be can.

O ela gözlerini son kere yummadan önce
Bir mektup yazdırmışsın.
Melun kanser,
Son hücrelerini de ele geçirirken
Kimbilir ne, neler düşündün ince ince?
Kimbilir kaç saat, kaç gün harcadın bu mektuba?
Gitmeden bu dünyadan
Ailemsine emanet etmişsin
Muhatabına ulaşsın diye.
Tanrı emanetinin hainlaeri,
Seninkine de ihanet ettiler be can.

Hani,
'Her şey bitti...
İsterseniz kuşları da vurun artık'
Diyordun ya,
Dediğini yaptılar:
Kuşlar da vuruk şimdi.

Hani,
'Özgürlük
İnsanca yaşamanın tek koşulu'
Diyordun ya can,
Mezarından kalk da bir bak,
Mektubun bile tutsak!

Bir yıldız kaydı yüreğimde.
Dilek tuttum 'Hesap Günü' diye.

Kenan Aydın

Back to previous chapter Next chapter
Geri | İleri

Serbest Şiir'e DÖN