Oyun
Bir oyun oynuyorum:
Her gören nasılsın diye
soruyor,
Hep iyiyim diyorum.
Ben bu oyunu bir yerlerden
hatırlıyorum.
Yıllar önceydi, belki asırlar
önce...
İnsanların gözlerinin içine
bakıyor,
Bir nasılsın bekliyorum.
İyi değilim.
Güneş benimle saklambaç
oynuyor.
Ebe benim.
Bir sorulsa cevabım belli:
İyiyim.
Görmesi gereken görmüyor,
Soracak olan sormuyor.
Zaten sensizdi geceler,
Dostlar da gitmiş birer birer.
Umulmadık bir yerden
Bir nasılsın duyuyorum birden.
Gözlerimden boşanan
damlalardan,
Boğazımda düğümlenen senden,
İyiyim diyemiyorum ben.
Halbuki yalan söylemek
istiyorum.
Sen yine gittin.
Gelmiş miydin bilmiyorum ama
Gittiğini biliyorum.
Güneş,
Yine benimle saklambaç
oynuyor.
Neden hep ben ebe oluyorum,
bilmiyorum.
Kenan Aydın
Serbest Şiir'e DÖN
|