İnşaat
Hani,
Bir inşaata başlamıştık ikimiz,
Temeli inancımızdı.
Kolonlar gülümsememiz,
Kirişler güvenimizdendi.
Duvarları bizdik,
Çatısı ise sevgimiz.
Şimdi...
Bir sessiz ağlayışın,
İçime akan gözyaşları kaldı bende.
Binamız,
Bir üfürükle
Yıkılacak kadar sağlam mıydı?
Hani,
Oniki şiddetindeki deprem bile yıkamazdı...
Kenan Aydın
Serbest Şiir'e DÖN
|