Engelsiz Dünya
Çaresizliğim ben den önce düşer caddelere
Her köşe başında kimsesizliğimle buluşurum
Gidecek hiçbir yolu yoktur adımlarımın
Beyaz bir karanlıkta kaybolurum
Kaldırım ortasında
dikili ağaç
Cadde ortasında çukur
Dar asansör
Dik merdiven
Sıralanırken çevremde
Sahipsiz bir bavul gibi düşerim şehirlere
Kör, sağır , dilsiz bir dünyada şaşar yolum
Yine de
Vazgeçmem var olmaktan
Bilirim sokakların dilini
Çözerim denklemini durakların
Susarak ta neler neler anlatırım
Gözlerimle duyar
Ellerimle konuşurum
Ve
Eylül yaprakları savrulur
Engelsiz bir dünyaya doğru
Yaşama tutunurum
İlknur Han
( Bu şiir "Engelsiz Türkiye" projesine ithaf edilmiştir)
Serbest Şiir Sayfası
|