 Ana Sayfa |
En-el Güneş
Keşke diyorum,
Keşke...
Ben hidrojen,
Sen oksijen olsaydık.
Biz kavuştuğumuz zaman,
Yanar, su olurduk.
Yazık ki...
Sen güneş,
Ben dünya gibiyiz.
Vuslatımızda
Dünya sende eriyip yok olacaktır.
İmkansız görünen
İşte bu 'yazık ki'dir.
Ondan mıydı sessizce gidişin?
Ondan mıydı?..
Ondan mıydı
Kalıcı oluşu bende kışın?
Bilmiyor musun:
Ben senin yörüngendeyim.
Senden uzaklaşırken de
Sana dönüyorum.
Yoktur benim kaçış yolum.
Hasretinle
Vuslatından beter sönüyorum.
Şimdi güneşim yok...
Bir serseri dünyayım uzay denilen yerde.
Ya bana yörüngemi ver,
Ya da beş dakika.
En-el güneş diyeyim.
Sonra...
Sonra...
Öldürülürsem, öldürüleyim.
Kenan
Aydın
|
Geri | İleri |