 Ana Sayfa |
Bir 17 Ağustos Hikayesi
'Deprem ile yaşa', çok zor,
'Od düştüğü yeri yakar'.
Bir yatakta iki kişi,
Kadın ölü, adama sor.
Allah'ım bu bir işkence:
Saatlerce... saatlerce...
Yan taraftan hiç bir ses yok,
Ne tıkırtı, ne bir hece.
Bağırsa mı, duyulur mu?
Sonra kazma vurulur mu?
Derin derin düşüncede:
Ölüm gelse yuyulur mu?
Nihayet ses: 'Kimse var mı? '.
Öksürse bir acep kâr mı?
Öhö dedi en sonunda.
Bir gürültü, insanlar mı?
Işık gördü düştü gözler.
Hemen aldı helikopter.
Şöyle baktı etrafına,
Gün ağarmış, temiz her yer.
Bilen var mı, eşim nerde?
Kızım nerde, hangi yerde?
Gözler kaçak, diller suskun.
Onlar gitmiş bu sefer de.
Yaşamak mı, ölmek mi zor?
Ey Allah'ım bu nasıl kor? !
İyileşti artık ama..
Meczupluğu adama sor.
Kenan Aydın
|
Geri | İleri |