 Ana Sayfa |
Ağlamak Düşer Güvercinlere
Selamın düşsün güne
Sesin çıksın yeter
ki,
Zafer naralarıyla
çizilir yazgın
El bebek gül
bebekken daha,
Koparılır tüm zeytin
dalları,
Kırılır kolun
kanadın,
Ağlamak düşer
güvercinlere.
Çöl rüzgarlarında
yumulur gözlerin,
Fırtınalar çöker
küçücük omuzlarına,
Tarihin kanlı
sayfalarına dökülür bakışın,
Gözlerin yamanır
garipliğe, çaresizliğe,
Küflenmiş
çirkeflerde kaybolma sakın,
Kurşun bilyeler
dolsa da yüreğine,
Ağlama çocuk, sakın
ağlama!.
Gölgeler düşmesin
güzelliğine.
Çıngırak sesleri
değil bu duydukların,
Yılanlar da ıslık
çalmıyor böyle,
Kudurmuş umudunda
gıcırdıyor dişleri,
Aldırma cehennem
çivilerine,
Uzat ellerini, çiçek
açsın gülüşlerin,
Uçurtmaların uzansın
göklere,
Oyunlarında can
bulsun çocukluk,
Yarınlar omuz versin
dünlere.
Unutma çocuk, sakın
unutma!
Kanın aksın,
sığınsın gölgene!
Namlu uçlarında
yansın parmaklar,
Tetik düşürsün
umutlar güne,
Kızıllığında
boğulacaktır alevlerin,
Susamışlığını
giderecektir özlediği kan,
Kargalar
sızlanacaktır yine,
Gömülürken şanssız
tarihine.
Sadık Softa
|
Geri | İleri |